„1000 lat historii”. Niemcy chcą, by precle trafiły na listę dziedzictwa UNESCO

Na liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO znajdują się setki tradycyjnych wyrobów i tradycji kulinarnych, między innymi pizza neapolitańska, parmezan czy belgijska tradycja warzenia piwa. Piekarze z Wirtembergii w Niemczech chcą, aby do tego grona dołączyły tradycyjne niemieckie precle. Minister rolnictwa w rządzie Olafa Scholza, Cem Özmir, poparł te starania.

Precel na liście niematerialnego dziedzictwa UNESCO?

Niemcy kochają precle. Jedzą je jako przekąskę, a także w formie kanapki, krojąc pieczywo, smarując masłem i podając na przykład z serem czy wędliną.

Wpisanie jakiejś tradycji na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO wiąże się z wymiernymi korzyściami dla ludzi, którzy ją kultywują. Dzięki wpisaniu na listę wyrób kulinarny zyskuje większą widoczność na arenie międzynarodowej, a także status ważnego zjawiska w dorobku ludzkości – i budzi większe zainteresowanie turystów.

Czytaj więcej

Kuchnia

Słynny francuski ser padł ofiarą suszy. Produkowano go od 2 tysięcy lat

Produkcja wytwarzanego od 2 tys. lat sera Salers, pochodzącego z regionu Owernia we Francji, została wstrzymana z powodu suszy - podaje dziennik „T...

Tej właśnie sławy pragną dla precla członkowie wirtemberskiej gildii piekarzy. Zgłosili oni niedawno akces tradycyjnego niemieckiego precla do wpisania na listę UNESCO. Niemiecka agencja DPA poinformowała, że w trakcie swojej niedawnej wizyty w Bad Urach w Badenii-Wirtembergii minister rolnictwa Cem Özmir oficjalnie poparł starania piekarzy.

Tradycje wypiekania precli istnieją też w krajach i regionach sąsiadujących z Niemcami – w Austrii, Szwajcarii i we francuskiej Alzacji. Jak podaje DPA, Özmir stwierdził, że również one powinny zgłosić ich własne wersje precla do wpisania na listę Unesco.

Precel – prawie tysiąc lat historii

Precel to tradycyjny wypiek z ciasta drożdżowego z dodatkiem mleka i masła, który formuje się w charakterystyczny węzeł. Po nadaniu ciastu pożądanego kształtu zanurza się je na kilkadziesiąt sekund w gorącej wodzie z dodatkiem ługu. To właśnie dzięki temu zabiegowi wypiek osiąga charakterystyczny, lekko słonawy smak i złoty kolor.

Na koniec ciasto trafia do pieca, gdzie piecze się je przez kilkanaście minut. Precle posypuje się zwykle solą, ale popularne są też wersje z sezamem i makiem, a także z roztopionym serem, orzechami, czekoladą czy cynamonem.

W Niemczech precle wypieka się w tradycyjny sposób już od średniowiecza. Pieczywo o tym charakterystycznym, ozdobnym kształcie stało się też emblematem gildii niemieckich piekarzy.

Niektórzy historycy przypuszczają, że Europejczycy znali precle już w VII wieku naszej ery. Najstarsze i najbardziej wiarygodne źródło to jednak XII-wieczne dzieło „Hortus deliciarum”. Pieczywo bardzo podobne do precla widnieje na jednej z rycin.

Niektórzy badacze twierdzą, że jako pierwsi zaczęli wypiekać precle mnisi. To pieczywo jest zresztą ważnym elementem celebracji świąt wielkanocnych w krajach niemieckojęzycznych, ale także wielu świeckich tradycji. Na przestrzeni prawie tysiąca lat precel stał się jednym z najpopularniejszych wypieków w całych Niemczech.