Historia pałacu w Dłużku w gminie Lubsko w woj. lubuskim sięga XVII wieku. Po wojnie działał tu PGR, a przez ostatnie lata budynek stał opuszczony i zaniedbany. Jedna z reprezentacyjnych rezydencji, jakich w zachodniej Polsce jest bardzo wiele, ma szansę w przyszłości stać się jedną z najciekawszych atrakcji turystycznych w regionie. To dzięki związkom pałacu z Augustą Wiktorią, żoną ostatniego cesarza Niemiec, Wilhelma II. Jak na razie jednak na drodze do realizacji ambitnego planu stoją pieniądze oraz procedury konserwatorskie.

Pałac w Dłużku: Tu urodziła się ostatnia cesarzowa Niemiec

Gmina Lubsko ma plan, aby gruntownie zrewitalizować pałac i uczynić go atrakcją turystyczną, opowiadającą dzieje zabytku. W pałacu ma ponadto znaleźć się sala bankietowa i konferencyjna, restauracja i apartamenty hotelowe. Przyszły wystrój wnętrz ma nawiązywać do lat świetności rezydencji.

Jak informuje serwis Property Design, wszystko jest już prawie gotowe. Przeprowadzono inwentaryzację budynku i dokładne skanowanie 3D na potrzeby rewitalizacji, analizę materiałów archiwalnych, a także badania konserwatorskie, architektoniczne i archeologiczne. Sporządzono niezbędną dokumentację oraz wstępną wizualizację elewacji, nawiązującej do czasów, kiedy w pałacu przebywała cesarska rodzina Augusty Wiktorii.

Czytaj więcej

Uratowali pałac z XVIII wieku. „Chcemy, żeby ludzie czuli tu dawny klimat”

Największym problemem są fundusze, a także formalności wiążące się z otrzymaniem zgody konserwatora zabytków na rewitalizację pałacu. Samorząd poszukuje środków z różnych źródeł, nie wyklucza dofinansowania w ramach współpracy z Niemcami.

Nadszarpnięty zębem czasu pałac wciąż przypomina o kilku gruntowych przebudowach, które przeprowadzono zgodnie z modnymi wówczas stylami architektonicznymi. Najbardziej widoczny jest XIX-wieczny neogotyk za sprawą m.in. charakterystycznych ostrych łuków, schodkowych szczytów oraz sklepień kolebkowych i krzyżowych w dawnych komnatach.

Pałac w Dłużku odzyska dawny blask

Początki rezydencji w Dłużku sięgają drugiej połowy XVII w. Renesansowy dwór wybudowano na polecenie Johanna Adolfa von Dallwitza, komisarza wojennego księcia saskiego. Do dworu przynależał wówczas ogród i sad.

Rezydencja w takim kształcie przetrwała we właściwie niezmienionym stanie do drugiej połowy XIX w., kiedy przebudowano ją w stylu neogotyckim. Ogród rozbudowano i przekształcono w park z licznymi ścieżkami i stawami, a do spichlerza, obory i stodoły dołączył czworak.

22 października 1858 r., w pałacu na świat przyszła księżniczka Augusta Wiktoria ze Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga-Augustenburga, córka księcia Szlezwika i Holsztynu Fryderyka VIII. W 1881 r. poślubiła księcia Wilhelma II Hohenzollerna, dzięki czemu 8 lat później została cesarzową Niemiec i królową Prus. Jak się później okazało – ostatnią w historii, o czym zadecydował wynik I wojny światowej.

Po 1945 roku pałac w Dłużku oddano Państwowemu Gospodarstwu Rolnemu. Wnętrza budynku przekształcono na biura i mieszkania, tworząc nowe ściany działowe oraz zamurowując historyczne otwory okienne i drzwiowe. W budynku działały też również kawiarnia i klub, w których organizowano różnego rodzaju lokalne imprezy.

W kolejnych latach z pałacu zaczęli wyprowadzać się kolejni mieszkańcy, aż w końcu całkowicie opustoszał. W 2023 r. dawną rezydencję przejęły władze gminy Lubsko.