Rezydencja Fallingwater projektu mistrza XX-wiecznego modernizmu Franka Lloyda Wrighta, ponownie otworzyła się dla zwiedzających. Ikoniczna willa, którą rocznie odwiedzały tysiące studentów, ekspertów i miłośników architektury, przeszła trzyletnią renowację, która pochłonęła siedem milionów dolarów.
Willa Fallingwater projektu Franka Lloyda Wrighta po remoncie
Nazwę „Fallingwater” zna każdy, kto interesuje się XX-wieczną architekturą. Znajdująca się w południowo-zachodniej części stanu Pensylwania rezydencja Fallingwater, którą zaprojektował w latach 30. ubiegłego stulecia amerykański architekt Frank Lloyd Wright, jest jednym z jego flagowych dzieł i zarazem jednym z najważniejszych budynków uosabiających koncepcję tak zwanej architektury organicznej, której Wright był autorem.
Willa składa się z tarasów ze zbrojonego betonu, które wbudowano w naturalne wzgórze. Cała posiadłość malowniczo góruje nad strumieniem Bear Run i – zgodnie z założeniami idei architektury organicznej – płynnie wpisuje się w naturalny krajobraz. Sprzyja temu też przemyślany dobór materiałów i ograniczona paleta barw, których użyto w wykończeniu willi.
Fallingwater to jeden z ośmiu projektów Wrighta, które figurują na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO jako „XX-wieczna architektura Franka Lloyda Wrighta”. Rezydencja jest o tyle wyjątkowa, że jest jedynym dostępnym do zwiedzania domem projektu Amerykanina, który zawiera oryginalne meble i dekoracje.
Ze względu na swój wiek willa pilnie wymagała renowacji. Głównym problemem były przecieki i zniszczenie materiałów, z których wybudowano posiadłość. Trzy lata temu ruszył remont, za który odpowiada organizacja non-profit Western Pennsylvania Conservancy – właściciel willi.
W ramach renowacji uszczelniono dach, zreperowano i wzmocniono elementy z betonu, odrestaurowano elementy wykończeniowe oraz wymieniono ramy okien i drzwi tam, gdzie to było konieczne. Po trzech latach willę Fallingwater ponownie udostępniono do zwiedzania.
Fallingwater: Historia słynnego domu projektu Franka Lloyda Wrighta
Rezydencja Fallingwater powstała na zamówienie amerykańskiego przedsiębiorcy Edgara J. Kaufmanna jako weekendowy dom. Budowa posiadłości dobiegła końca w 1939 r.
Najpierw wzniesiono główny budynek willi o powierzchni 864 metrów kwadratowych. W następnej kolejności dobudowano liczący 464 metry kwadratowe dom gościnny. Prawie połowę powierzchni obydwu budynków stanowią zewnętrzne tarasy.
Kolorystykę całej posiadłości ograniczono do dwóch odcieni: jasnej ochry i czerwieni „Cherokee”, którą pokryto elementy ze stali. We współpracy z firmą PPG Paints Wright stworzył specjalne, ekologiczne i zarazem odporne na czynniki zewnętrzne farby, których użyto do wykończenia domu.
Willa Fallingwater znajdowała się w rękach rodziny Kaufmannów do 1963 r. Syn pierwszego właściciela posiadłości, Edgar Kaufmann Jr., przekazał ją wtedy organizacji Western Pennsylvania Conservancy.
Rok później rezydencja zaczęła funkcjonować jako muzeum. Od tamtej pory odwiedziło ją ponad sześć milionów osób z całego świata.
