Plac Centralny przed Pałacem Kultury i Nauki w Warszawie przeszedł niedawno znaczną metamorfozę, która nie uszła uwadze architektów i urbanistów z zagranicy. Projekt nowego placu, za który odpowiada zespół pracowni A-A Collective pod kierunkiem Zygmunta Borawskiego, zdobył specjalną nagrodę w ramach międzynarodowego konkursu AR Emerging.
Projekt Placu Centralnego w Warszawie. Prestiżowa nagroda
Plac Defilad był swego czasu największym publicznym placem w Europie. Przez dekady nic się tu nie zmieniało, plac był wielką, szarą przestrzenią w samym sercu Warszawy, którą zapełniały jedynie autobusy i inne pojazdy.
Za ukończoną niedawno transformację placu odpowiada międzynarodowy zespół architektów z pracowni A-A Collective. Projekt nowego Placu Centralnego zdobył nagrodę Peter Davey Prize – specjalne wyróżnienie, które przyznaje redakcja cenionego magazynu „The Architectural Review”, organizatora konkursu AR Emerging. Międzynarodowym zespołem A-A Collective kierował Polak, Zygmunt Borawski.
Czytaj więcej
Norman Foster to jeden z najwybitniejszych żyjących architektów, autor między innymi przebudowy siedziby Bundestagu w Berlinie, projektant centrali...
Magazyn „The Architectural Review” organizuje konkurs AR Emerging od 1999 r. Nagrody przyznaje się młodym, obiecującym projektantom i biurom architektonicznym.
„Warszawski Plac Centralny jest jedną z najlepszych przestrzeni publicznych w Europie. A-A Collective umocniło i oddało hołd przestrzeni publicznej w czasach, kiedy jest ona coraz bardziej zagrożona” – mówi dziennikarka „The Architectural Review” Manon Mollard.
Warszwa. Projekt Placu Centralnego: Projekt pracowni A-A Collective
Pracownia A-A Collective wygrała konkurs na projekt nowego Placu Centralnego w 2017 r. Architekci zaproponowali przekształcenie 25 tys. mkw. dawnego Placu Defilad poprzez symboliczne odtworzenie znajdującego się tu przed wojną układu urbanistycznego w formie nowych chodników, trawników i zielonych skwerków.
Jak tłumaczą architekci, nowe oblicze obszaru pod Pałacem Kultury odtwarza kilka różnych warstw XX-wiecznej historii tego obszaru. Pierwszą warstwą jest zrekonstruowana siatka dawnych uliczek (w tym Zielnej, Złotej i Wielkiej) z zarysami kamienic i dziedzińców, które przed II wojną światową znajdowały się w tym miejscu.
Przedwojenny układ urbanistyczny odtworzono w postaci granitowych chodników, a zarysy budynków – tworząc trawniki. O dawnych dziedzińcach przypomina z kolei układ niewielkich skwerów i zieleńców z drzewami i innymi roślinami, którym towarzyszą meble miejskie. Oprócz granitu w projekcie wykorzystano również żwir stabilizowany, a także kamienie, które odzyskano z rozbiórki Placu Defilad.
Druga historyczna warstwa to wspomnienie muru getta warszawskiego, który wybudowano w 1940 r. Jego zarys można znaleźć w nawierzchni placu. Trzecia warstwa nawiązuje z kolei do samego Placu Defilad, który powstał w latach 50. Ustawiono odrestaurowaną socrealistyczną latarnię, zrekonstruowaną trybunę honorową i nawierzchnię górnej części placu.
Plac Centralny jest samowystarczalny pod względem utrzymania rosnącej na nim zieleni. Pod ziemią znajdują się cztery duże zbiorniki wodne, które zbierają deszczówkę i dzięki niej nawadniają drzewa i inne rośliny.
