Budynki i kompleksy mieszkalne projektu Antoniego Gaudíego każdego roku przyciągają do Barcelony, a także innych zakątków Hiszpanii miliony turystów z całego świata. Wyjątkowa na ich tle jest kamienica Casa Milà – największy i zarazem ostatni budynek mieszkalny, jaki zaprojektował jeden z najbardziej wizjonerskich architektów w historii.
Casa Milà: Apartamentowiec Antoniego Gaudíego w Barcelonie
Miłośnicy dorobku Antoniego Gaudíego, którzy odwiedzają Barcelonę, dzielą się na tych, którzy w pierwszej kolejności kierują swoje kroki do kolorowej, maksymalistycznej kamienicy Casa Batlló oraz na tych, którzy wolą przyjrzeć się bardziej zachowawczej formie kamienicy Casa Milà. Więcej jest tych pierwszych – i nie ma co się dziwić. Przy swojej bardziej ozdobnej „starszej siostrze” przypominająca wydrążoną skałę Casa Milà wygląda dość skromnie.
Ze względu na charakterystyczne opływowe kształty obydwu kamienic – znak rozpoznawczy stylu Gaudíego – wielu wymienia je obok siebie jednym tchem. Tymczasem więcej je dzieli niż łączy.
Czytaj więcej
W słynnej kamienicy Casa Batlló w Barcelonie udostępniono piętro, którego do tej pory nie można było zwiedzać. Przez ponad sto lat pozostawało nied...
Znajdującą się na rogu ulic Passeig de Gràcia i Carrer de Provença w dzielnicy Eixample kamienicę Casa Milà wybudowano w 1912 r., sześć lat po ukończeniu budowy Casa Batlló. Właścicielami budynku byli przedsiębiorca Pere Milà i jego partnerka Rosario Segimon. Budynek mieścił okazały apartament pary na parterze oraz mieszkania do wynajęcia znajdujące się na wyższych kondygnacjach.
Detal budynku – kominy na Casa Milà.
Oprócz Mili i Segimon pierwszymi lokatorami kamienicy byli ich przyjaciele i znajomi, m.in. dyplomaci, politycy i biznesmeni. Jednym z nich był przedsiębiorca Antoni Feliu Prat. Gaudí musiał specjalnie dla niego przeprojektować wjazd do podziemnego garażu, aby zmieścił się w nim Rolls-Royce Prata.
Casa Milà: Architektoniczna perła Barcelony
Bodaj jedynymi dekoracyjnymi elementami La Pedrery – bo tak brzmi inna nazwa słynnej kamienicy – są kunsztownie kute balustrady balkonów, a każda z nich jest inna. Wykonano je ze złomu, płyt, prętów i żelaznego łańcucha.
Sugestywna nazwa kamienicy oznacza po hiszpańsku „kamieniołom”. Skromny w porównaniu z Casa Batlló wygląd budynku kryje w sobie konstrukcję szkieletową, na którą składają się filary, łuki i podwieszona kamienna fasada – rozwiązanie, które ponad sto lat temu było bardzo innowacyjne. Dzięki niemu Gaudí stworzył przestrzenne, dobrze doświetlone wnętrza.
Dziedziniec Casa Milà.
Jak na ironię, wystrój apartamentu właścicieli nie przypadł do gustu Segimon. Po śmierci Gaudíego zleciła radykalne przearanżowanie apartamentu, włącznie ze zburzeniem sufitów, zerwaniem parkietów oraz wymianą okien i drzwi. Po swojemu urządziła m.in. salon, hol, foyer, gabinet, jadalnię, sypialnię i korytarz.
Po śmierci Pere Mili w 1940 r. przez kamienicę nadal przewijali się kolejni lokatorzy, a na poziomie ulicy otwierały się kolejne sklepy i punkty usługowe. W 1946 r. Rosario Segimon sprzedała budynek, który przez kolejne dekady zmieniał swoje funkcje.
Dwie dekady później Casa Milà, a także 15 innych obiektów projektu Gaudíego, wpisano na listę chronionych zabytków. W 1984 r., wraz z Parkiem Güell i Pałacem Güell, kamienica trafiła na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Dziś Casa Milà to otwarty dla zwiedzających wielofunkcyjny budynek mieszczący m.in. muzeum ze zrekonstruowanymi wnętrzami apartamentów i dekoracyjnym tarasem widokowym na dachu, centrum kulturalne, przestrzenie do wynajęcia, biura i sklepy. Właścicielem budynku jest fundacja La Pedrera, która ma w nim swoją siedzibę.
