Odbudowa zabytków nie zawsze oznacza wierne odtworzenie nieistniejącego budynku. Czasem, jak w niemieckim Reutlingen, architekci sięgają po niecodzienne środki – na przykład szkło. Efekt niezwykle kreatywnej interwencji w historyczną tkankę średniowiecznego miasta to ciekawy przykład dialogu między zabytkową architekturą a współczesnymi materiałami.
„Kamienny Dom” w Reutlingen po odbudowie: historia zaklęta w szkle i drewnie
W mieście Reutlingen w Badenii-Wirtembergii na południu Niemiec znajduje się ulica Oberamteistraße – jedna z najstarszych ulic w tej części kraju. Pod numerami od 28 do 32 znajdują się domy wykonane z kamienia i drewna, ich historia sięga XII-XIII wieku, kiedy zakładano miasto.
Do historycznego ciągu przy Oberamteistraße przynależy też piwnica nieistniejącego już, XIV-wiecznego „Steinernes Haus”, czyli „Kamiennego Domu”, który znajdował się na rogu ulicy, pod numerem 34. To właśnie nad historyczną piwnicą tego domu, który rozebrano w 1972 r., powstał nowy budynek muzeum, który zaskakuje transparentną fasadą i dachem ze szkła.
Nowy budynek, który należy do Museum Historische Oberamteistraße w Reutlingen, chroni historyczną piwnicę przed niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi i mieści przestrzeń do organizacji wydarzeń kulturalnych. Za projekt nowego budynku, a także trwającą właśnie rewitalizację sąsiadujących z nim starych domów, odpowiada pracownia architektoniczna Wulf Architekten ze Stuttgartu.
Niemcy: Muzeum ze szkła
Museum Historische Oberamteistraße powstało po rozebraniu „Kamiennego Domu”. W wyniku jego zburzenia sąsiadujące z nim zabytkowe budynki straciły podporę, co zmotywowało władze Reutlingen do podjęcia działań w celu uratowania średniowiecznych domów.
Czytaj więcej
Trwa rozbiórka Wielkiego Kręgu, jednego z symboli ubiegłorocznej wystawy Expo w Osace. Największa na świecie drewniana konstrukcja w większości pój...
Nowy budynek, który powstał we współpracy z firmą inżynieryjną Str.ucture ze Stuttgartu, ukończono w 2025 roku. Oprócz tego, że budynek funkcjonuje jako obiekt muzealny, stanowi też podporę dla sąsiednich domów.
Konstrukcję nowego budynku stanowi drewniana więźba, którą wykonano z drewna jodłowego, pochodzącego z okolicznych lasów. Segmenty z drewna CLT odzwierciedlają formę i skalę XIV-wiecznego budynku, który stał tu przez sześć wieków.
Tę drewnianą konstrukcję przykrywa fasada i dach, które wykonano z połączonych ze sobą płytek ze szkła w formie dachówki. Dzięki temu zabiegowi budynek subtelnie nawiązuje do bryły nieistniejącego domu, który pamiętają starsi mieszkańcy miasta.
Szklane płytki zaprojektowano tak, aby załamywały światło – zarówno to, które świeci się wewnątrz budynku, jak i promienie słońca. Patrząc z zewnątrz, powierzchnia budynku wydaje się matowa i subtelnie ujawnia drewnianą wewnętrzną konstrukcję.
W środku z kolei szklana fasada zapewnia dostęp miękkiego, subtelnie rozproszonego światła przez cały dzień. Znajduje się tu klatka schodowa i przestrzeń wystawiennicza, której centralnym elementem jest historyczna piwnica i kamienne fundamenty dawnego domu.
Ze względu na swój specyficzny charakter nowy budynek nie wymaga ani ogrzewania, ani klimatyzacji. Otwarte połączenia szklanych płytek zapewniają naturalną wentylację.
Odbudowa „Kamiennego Domu” w formie obiektu z drewna i szkła była pierwszym etapem szerszej rewitalizacji ciągu budynków przy Oberamteistraße. Trwa renowacja domów od numeru 28 do 32, która ma dobiec końca w 2028 roku.
Za swój projekt architekci z pracowni Wulf Architekten otrzymali wyróżnienie w postaci nominacji w konkursie Detail Construction Award, w kategorii „Fasada”. Zwycięzcy zostaną ogłoszeni wiosną tego roku.
