Odbudowa zabytków nie zawsze oznacza wierne odtworzenie nieistniejącego budynku. Czasem, jak w niemieckim Reutlingen, architekci sięgają po niecodzienne środki – na przykład szkło. Efekt niezwykle kreatywnej interwencji w historyczną tkankę średniowiecznego miasta to ciekawy przykład dialogu między zabytkową architekturą a współczesnymi materiałami.
„Kamienny Dom” w Reutlingen po odbudowie: historia zaklęta w szkle i drewnie
W mieście Reutlingen w Badenii-Wirtembergii na południu Niemiec znajduje się ulica Oberamteistraße – jedna z najstarszych ulic w tej części kraju. Pod numerami od 28 do 32 znajdują się domy wykonane z kamienia i drewna, ich historia sięga XII-XIII wieku, kiedy zakładano miasto.
Do historycznego ciągu przy Oberamteistraße przynależy też piwnica nieistniejącego już, XIV-wiecznego „Steinernes Haus”, czyli „Kamiennego Domu”, który znajdował się na rogu ulicy, pod numerem 34. To właśnie nad historyczną piwnicą tego domu, który rozebrano w 1972 r., powstał nowy budynek muzeum, który zaskakuje transparentną fasadą i dachem ze szkła.
Nowy budynek, który należy do Museum Historische Oberamteistraße w Reutlingen, chroni historyczną piwnicę przed niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi i mieści przestrzeń do organizacji wydarzeń kulturalnych. Za projekt nowego budynku, a także trwającą właśnie rewitalizację sąsiadujących z nim starych domów, odpowiada pracownia architektoniczna Wulf Architekten ze Stuttgartu.
Niemcy: Muzeum ze szkła
Museum Historische Oberamteistraße powstało po rozebraniu „Kamiennego Domu”. W wyniku jego zburzenia sąsiadujące z nim zabytkowe budynki straciły podporę, co zmotywowało władze Reutlingen do podjęcia działań w celu uratowania średniowiecznych domów.
