W gmachu Wielkiej Opery, który otwarto w Szanghaju, wszystko ma ogromną skalę. Zdecydowanie najbardziej wyrazistym elementem okazałego budynku są spiralne zewnętrzne schody, które wiją się od podłoża aż po dach gmachu – i wydają się nic nie ważyć. Budowa opery trwała 10 lat.
Gmach Wielkiej Opery w Szanghaju otwarty. Spiralne schody na dachu
W ubiegłym tygodniu nastąpiło długo oczekiwane otwarcie gmachu Wielkiej Opery w Szanghaju. Śnieżnobiały gmach z imponującymi spiralnymi schodami zaprojektowali architekci z biura Snøhetta, którzy odpowiadają za takie realizacje jak m.in. siedziba Norweskiej Opery Narodowej w Oslo, Biblioteka w Pekinie (największa biblioteka na świecie) czy budynek restauracji Under w norweskim Lindesnes, pierwszej podwodnej restauracji w Europie. W ubiegłym roku Snøhetta wygrała z kolei konkurs na projekt Opery w Düsseldorfie.
Czytaj więcej
Albania staje się europejskim centrum innowacyjnej architektury. W centrum Tirany ma powstać nietypowy budynek projektu renomowanego duńskiego biur...
Projekt Wielkiej Opery w Szanghaju powstał we współpracy z East China Architectural Design & Research Institute oraz firmami Theatre Projects i Nagata Acoustics. Gmach, którego budowę ukończono po 10 latach, wzniesiono niedaleko brzegu rzeki Huangpu, na terenie dzielnicy Expo Houtan w ramach rewitalizacji tego nadrzecznego obszaru.
Budynek, którego powierzchnia wynosi ponad 146 tys. mkw., mieści m.in. trzy sale audytoryjne mogące pomieścić łącznie 4,2 tys. widzów. W budynku nie zabrakło też m.in. sal prób oraz przestrzeni roboczych, wystawowych i edukacyjnych, a także restauracji.
Całość pomyślano jako otwarty budynek publiczny, który będzie zintegrowany ze swoim otoczeniem i dostępny zarówno dla posiadaczy biletów na występy, jak i „zwykłych” przechodniów. Opera posiada wiele wejść na różnych poziomach, do których wiodą ścieżki, ułatwiające szybkie i bezpośrednie dostanie się do poszczególnych przestrzeni.
Nowa opera w Szanghaju. Projekt pracowni Snøhetta
Trzy sale audytoryjne zaprojektowano w różny sposób, aby umożliwiały realizację różnego rodzaju występów. Sale mają też różny wystrój, tworzący specyficzną atmosferę.
Największa sala – Harmony Hall – mieści 2 tys. widzów. Jej wnętrze definiuje wykończenie w ciemnym odcieniu zieleni, które uformowano tak, aby sala miała doskonałą akustykę. Mniejsza sala o nazwie Soar Theatre ma 1,2 tys. miejsc. Dominuje w niej jaśniejsze drewno, jak w przypadku najmniejszej sali Open Stage – mieszczącej tysiąc widzów.
Tę ostatnią salę, która posiada dużą przeszkloną fasadę z widokiem na rzekę, zaprojektowano z myślą o najbardziej eksperymentalnych występach. Elastyczna aranżacja umożliwia dostosowanie układu siedzeń i sceny do potrzeb artystów.
Monumentalne zewnętrzne schody w formie spirali łączą poziom „0” z dachem, który pełni wiele funkcji: platformy widokowej, sceny lub miejsca spotkań. Z tego miejsca rozciąga się panoramiczny widok na rzekę i całe miasto.
Architekci zadbali też o energooszczędną i ekologiczną architekturę opery. Zastosowano rozwiązania pasywne, ponadto biały dach odbija światło i temperaturę w ciepłe dni, zaś operowe lobby otwiera się na pobliską rzekę i park, aby zapewnić odpowiednią cyrkulację powietrza.
