Rewitalizacja dawnego warsztatu stolarskiego w jednej z katalońskich wsi udowadnia, że chyba nie ma budynku, którego nie można by przekształcić na piękny, komfortowy dom. Metamorfozę obiektu przeprowadzono tak, aby nowe przestrzenie gwarantowały domownikom odpowiednie warunki życia i jednocześnie subtelnie przypominały o dawnej funkcji budynku.
La Fusteria – dom w historycznej stolarni
W wiosce Alt Empordà na północno-wschodnich rubieżach Hiszpanii, niedaleko granicy z Francją, stoi budynek, który niegdyś przez dekady służył jako warsztat stolarski. Teraz jego wnętrza – zamiast maszyn do obróbki drewna – wypełniają stylowe meble i wszystko, co potrzebne do życia przez cały rok.
Właściciele obiektu, którzy przeprowadzili się jakiś czas temu do Alt Empordà, chcieli przekształcić go na swój dom, który mogliby jednocześnie udostępniać członkom rodziny. Budynek miał też funkcjonować jako wakacyjna nieruchomość na wynajem.
Czytaj więcej
Drewno, modułowa konstrukcja, szum morza i mnóstwo światła – to główne założenia projektu domu, który stanął na wydmach jednej z wysp w Holandii. D...
Misję metamorfozy historycznego budynku powierzono architektom z lokalnej pracowni Clara Crous Arquitectura. Celem projektantów było przystosowanie dawnej stolarni do nowej, podwójnej funkcji, zarazem pozostając w dialogu z historycznym charakterem obiektu.
Zmodernizowano wszystkie instalacje i zapewniono budynkowi odpowiednią izolację cieplną. Uwydatniono jednocześnie oryginalne elementy architektoniczne. Projekt o nazwie La Fusteria, co po katalońsku oznacza po prostu „stolarstwo”, tchnął nowe życie w nadszarpnięty zębem czasu budynek, przekształcając go z miejsca pracy w oazę wypoczynku.
Drewno, kamień i pamięć o rzemiośle
Architekci zrezygnowali z przeprowadzenia generalnego remontu domu o powierzchni 184 metrów kwadratowych. Zamiast tego zafundowali mu ostrożną i przemyślaną rewitalizację, pozwalając przemówić jego historii.
Centrum życia rodzinnego stało się znajdujące się na parterze pomieszczenie pod dwoma monumentalnymi sklepieniami typowymi dla tradycyjnych katalońskich budynków. To właśnie tutaj mieścił się główny warsztat stolarski. Teraz w tej otwartej przestrzeni utworzono salon, jadalnię i kuchnię.
Na piętrze umieszczono z kolei część prywatną z sypialniami i łazienkami. Część należącą do członków rodziny właścicieli domu oddzielono od tej, którą przeznaczono na wynajem dla gości.
Przemyślane wykorzystanie nowych materiałów, a także odpowiednie potraktowanie tych zastanych, stanowiło kluczowy element rewitalizacji. Dobierając poszczególne elementy, architekci postarali się stworzyć swego rodzaju pomost między starymi a nowymi funkcjami domu.
Usunięto wszystkie warstwy wykończenia ścian i podłóg, które dodawano przez dekady. W taki sposób odsłonięto wapienne zaprawy i oryginalne tynki na ścianach oraz podłogi z ręcznie wykonanych płytek, które odzyskały dawny blask. Ich surowe, a zarazem naturalne i miłe dla oka kolory i tekstury stały się elementami decydującymi o estetyce całego wnętrza.
Budynek otrzymał też nowe, zaprojektowane na zamówienie balustrady. W fasadzie dodano ponadto elementy stolarki zewnętrznej, które poprawiają jego parametry termiczne i jednocześnie pozwalają uwydatnić jego historyczny charakter.
