Taki film mógł zrobić tylko Jim Jarmusch. Artysta, który nie szuka sensacji, wstrząsów, wielkich wydarzeń. Człowiek, dla którego liczy się każdy przeżyty dzień, każdy mijany przechodzień, rozmowa przy kawie, smutek lub nadzieja w czyichś oczach. W „Father Mother Sister Brother” – swojej pierwszej od sześciu lat fabule Amerykanin znów opowiedział o najprostszych relacjach między najbliższymi ludźmi.

Ten film podzielony jest na trzy części. Każda toczy się w innym miejscu świata – w prowincjonalnej Ameryce, w Dublinie, w Paryżu. W pierwszej nowelce brat z siostrą jadą do starego ojca, który mieszka na odludziu. Mają wrażenie, że klepie biedę. Ale czy tak jest naprawdę? W samochodzie rodzeństwo, które od dawna idzie własnymi drogami, nie bardzo ma o czym ze sobą rozmawiać. I wizyta u ojca niczego nie zmieni.