Zofia Rapp-Kochańska i zatopienie pancernika Tirpitz

Lwów, 1 listopada 1943 r.

Jeszcze nie świtało, gdy do drzwi ich mieszkania zapukano zbyt głośno, by mogło to być coś dobrego. Po chwili rozległo się łomotanie kolb. Zofia drgnęła. Tadeusz spojrzał na nią z bezradnością człowieka, który wie, że za moment wszystko się skończy. Zofia jest w ciąży – nosi ich dziecko. W głowie – tylko jedna myśl – nie dać jej skrzywdzić. Drzwi runęły. Wpadli Niemcy, krzycząc „Hände hoch!”. Kochański nie sięgnął po broń. Wiedział, że opór skończy się masakrą. Zabrano ich razem. W budynku Gestapo przy Pełczyńskiej rozdzielono ich, bez szans na pożegnanie.